Bütün endişelerimiz, ihanete uğramış düşlerimiz, bu anlaşılmaz vahşet, kaybolan şeyler için duyduğumuz korku ve dünyevi koşullarımızın acı dolu ağırlığı yavaş yavaş dünya dışı bir umudu alarak kristalize oluyor. İnanç ve şüphelerimiz karanlığa karşı sessiz bir çığlık ve sessizlik terk edilmişliğimizin en büyük kanıtı.

Ingmar Bergman 02.10.2015
Yorum Yaz
Güvenlik kodu
Yorumlar

Bu söze henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu siz yapın!

Diğer Ingmar Bergman Sözleri